Ο Πύργος της Βραυρώνας και έμβλημα του Δήμου Μαρκοπούλου


Ο γνωστός πύργος της Βραυρώνας, είναι κτισμένος στην κορυφή χαμηλού εξάρματος, διαμέσων αγρών και αμπελώνων και βρίσκεται περίπου 1,5 χλμ έξω από τον κύριο δρόμο του Μαρκοπούλου προς Βραυρώνα και σε απόσταση 4,5 χλμ από το Μαρκόπουλο.


Έχει γενικές διαστάσεις 8,50 μ. x 5,50 μ. και το ύψος του είναι 15,50 μ. μέχρι το δώμα και 18,00 μ. συνυπολογίζοντας τις επάλξεις του και διαχωρίζεται σε τρία επίπεδα: ισόγειο, α’ όροφο, β’ όροφο και δώμα ενώ στους τοίχους του υπάρχει ενσωματωμένο υλικό από αρχαία οικοδομήματα καθώς και διάφορες επιγραφές.


Η παράδοση θέλει τον πύργο Ενετικό, κτισμένο δηλαδή μεταξύ των ετών 1394 -1405. Οι αρχαιολογικές όμως έρευνες αποδίδουν την κατασκευή του κατά την πρώτη περίοδο της Λατινοκρατίας στην Αττική, οπότε και κυριάρχησαν στην περιοχή οι Βουργούνδιοι Δούκες Ντε Λα Ρος (de La Roche) (1204 -1311) εκατό και πλέον χρόνια πριν. Πρόκειται για ένα ορθογώνιο πρισματικό κτίριο ύψους 18μ., το οποίο διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση.


Ο βασιλιάς Βονιφάτιος ο Μομφερατικός παραχώρησε στον Ντε Λα Ρος της Βουργουνδίας την Αττική. Αυτή η παραχώρηση ήταν και η αρχή της Φραγκοκρατίας στην Αττική. Οι Βουργούνδιοι οργάνωσαν το Δουκάτο στην περιοχή μοίρασαν τη γη μεταξύ τους αλλά και έδωσαν κάποιες ελευθερίες στους ντόπιους κατοίκους της Αττικής προκειμένου να αποφύγουν τυχόν εξεγέρσεις τους.


Οι Ντε Λα Ρος προέβησαν στην ίδρυση της λατινικής αρχιεπισκοπής των Αθηνών με επίσκοπο τον Λατίνο ιερωμένο Μπερνάρ επιβάλλοντας κατά αυτόν τον τρόπο το καθολικό δόγμα. Αξίζει όμως να σημειωθεί το γεγονός ότι πάταξαν την πειρατεία, που τους προηγούμενους αιώνες ρήμαζε τα λιμάνια της περιοχής. Η εξουσία των Βουργουνδίων κράτησε ως το 1311 όπου και έπειτα διαδέχτηκαν καινούριοι κατακτητές, οι Καταλανοί *.


Ο Πύργος έμβλημα στο σήμα του Δήμου Μαρκοπούλου, είναι μεταγενέστερο κτίσμα του οποίου πρόδρομοι αποτελούσαν οι φρυκτωρίες στην αρχαιότητα , που χρησιμοποιούνταν ως σύστημα τηλεπικοινωνίας στην αρχαία Ελλάδα με σήματα αντιστοιχισμένα με αλφαβητικούς χαρακτήρες, τα οποία διαβιβάζονταν οπτικά από περιοχή σε περιοχή με τη χρήση πυρσών κατά τη διάρκεια της νύκτας επάνω από τους πύργους αυτούς, που αποτελούσαν δίκτυο στο χώρο κατά την εποχή και τις οποίες διαδέχτηκαν παρόμοια βυζαντινά κτίσματα οι λεγόμενες «βίγλες» (=παρατηρητήρια).



Βιβλιογραφία

Λαμπρακοπούλου Αικατερίνη Σπουδαστική Εργασία ΤΕΙ ΠΑΤΡΩΝ «ΠΡΟΤΑΣΗ ΜΕΛΕΤΗΣ ΑΠΟΤΥΠΩΣΗΣ, ΠΑΘΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΕΝΕΤΙΚΗΣ ΒΙΓΛΑΣ ΣΤΑ ΜΕΣΟΓΕΙΑ (ΠΥΡΓΟΣ ΒΡΑΥΡΩΝΑΣ)» 2015


*Σταμάτης Δ. Μεθενίτης, «Το Μαρκόπουλο των Μεσογείων. Οδοιπορικό στους αιώνες», Εκδόσεις Λυμπέρη, Μαρκόπουλο 2007